بررسي الگوي تغييرات مكاني لرزه خيزي در كمربند چين خورده- رانده زاگرس

در تحقیق حاضر، الگوی تغییرات مكانی لرزه خیزی زاگرس با استفاده از روش های فركتالی تعیین شد. پارامترهای فركتالی شامل b-Wallite ، بعد همبستگی زمانی زمین لرزه ها است . این تحلیل ها برای زمین لرزه های كوچكتر (با بزرگی آستانه ۳/۱) در طی ژانویه ۲۰۰۶ تا ژوئن ۲۰۱۳ یك بار با خوشه های لرزه ای و بار دیگر بدون خوشه ها انجام پذیرفت . نتایج نشان داد كه در پهنه انتقالی زاگرس - مكران مقدار b و IDE پایین است. این مسئله ناشی از وقوع بیشتر زمین لرزه های نسبتا بزرگ و خوشه های پسلرزه حاصل از آن باشد . در مناطقی كه شاهد وقوع زمین لرزه های بزرگتر بوده اند ، مانند زمین لرزه دشتی - بوشهر، اشكنان و سیلاخور هم میزان این پارامترها پایین است. مقدار b و بعد همبستگی زمانی در سایر مناطق زاگرس بالا است كه حاكی از وقوع زمین لرزه ها با بزرگی متوسط و همگن تر بودن توزیع زمانی انها می باشد .