ابعاد هويتي و زيبايي شناسي المان ها و نمادهاي شهري در معماري ايراني - اسلامي

امروزه بحران هويت در معماري از مهمترين دغدغه هاي معماران و كاربران آن ميباشد. بر اساس ديدگاه اسلامي، بحران ياد شده ناشي از عدم شناخت درست انسان و نيازهايش، و به دنبال آن عدم وجود زمينه هاي مناسب در فضاهاي معماري براي كمال اوست. از آنجا كه رسالت واقعي فضاهاي آموزشي فراهم نمودن زمينه هاي لازم براي رشد و تعالي همه جانبه انسان به سمت غايت مطلوبش است، توجه به مسأله ي مذكور در اين فضاها از ضرورت بيشتري برخوردار است. شهر ايراني اسلامي مفهومي براي معرفي شهرهايي است كه از يك سو متأثر از فرهنگ و آموزه هاي ديني و ارزشهاي اسلامي است و از سوي ديگر داراي پشتوانه ي عظيم تاريخ و تمدن ايراني ميباشد. خصايص شهر اسلامي در سه قلمرو اقتصادي، كالبدي و اجتماعي دسته بندي مي شوند كه از جمله فضاهاي كالبدي عمومي شهر اسلامي ميتوان به مدارس ايراني اسلامي اشاره نمود كه مراحل تكاملي مسجد- مدرسه ها بوده و به عنوان عنصري پايدار در توسعه شهر اسلامي همواره حضور داشته است. پژوهش حاضر بر مطالعات كتابخانه اي استوار است و در آن تلاش شده است تا مباني نظري فرهنگي و اهميت كاربرد نمادهاي فرهنگي در بيان معنا، ايجاد حس هويت و آرامش محيطهاي شهري مورد بازكاوي قرار گيرد. بدين منظور، پس از تعريف اين عناصر، به نقش و اهميت آنها در تسهيل ارتباطات جوامع بشري، درك عملكرد سازه ها و مناظر شهري، بيان معنا و ايجاد حس هويت پرداخته شده است.