آموزه هاي اخلاقي ابوسعيد ابوالخير در اسرار التوحيد

توجه به آموزه هاي اخلاقي به عنوان يكي از مباني تعاليم عرفاني از مواردي است كه عرفا و صوفيان به آن توجه شاياني داشته اند. تأمل در اقوال و احوال مشايخ نشان مي دهد كه تعليم و تربيت مريدان و مخاطبان خاص و عام، با هدف ترويج هنجارهاي اخلاقي بر محور ارزش ها و انديشه هاي عارفانه و تعليمات صوفيانه در مسير كمال و سعادت آدمي، هدف و رسالت اصلي تصوف اسلامي بوده است. بنابر اهميت موضوع پژوهش حاضر و با رهيافت توصيفي - تحليلي و با استفاده از روش كتابخانه اي و تكنيك تحليل محتوايي و به شيوهي سند كاوي، ضمن مطالعه ي جايگاه اخلاق و عرفان نشان مي دهد كه: ابوسعيد ابوالخير (357- 440) عارف نامي و بزرگ قرن پنجم در كتاب «اسرار التوحيد» كه از مهمترين متون منشور عرفاني است، با توجه به مقصد كلام و مقتضاي حال مخاطب و با تمسك به حكايات و داستان هاي تمثيلي، تعليمات صوفيانه و نكته هاي دقيق عرفاني و اخلاقي را با گفتاري عوامانه و به بهترين نحو بيان مي كرده است.