بررسي ميزان رضايت زناشويي در خانواده هاي داراي كودك مبتلا به اتيسم و خانواده هاي داراي كودك عادي

هدف از پژوهش حاضر بررسي ميزان رضايت زناشويي در خانواده هاي داراي كودك مبتلا به اتيسم و خانواده هاي داراي كودك عادي بوده است. جامعه آماري ابن پژوهش، شامل كليه خانواده هاي داراي كودك مبتلا به اتيسم و خانواده هاي داراي كودك عادي شهرستان گرگان در سال 1391 مي باشد. نمونه آماري شامل 30 نفر از والدين كودكان اتيستيك و گرو ه قابل مطالعه 30 نفر از والدين كودكان عادي تشكيل مي دهند. روش نمونه گيري به صورت در دسترس مي باشد. براي تحليل داده هاي اين پژوهش، از تحليل واريانس و آزمون t و ضريب همبستگي اسپيرمن و مقياس زناشويي اينريچ استفاده شده است. يافته هاي اين پژوهش نشان داد كه تفاوت معناداري در ميزان رضايت زناشويي خانواده هاي داراي كودك مبتلا به اتيسم و خانواده هاي داراي كودك عادي وجود دارد و هم چنين نشان داد كه بين داشتن كودكان اتيسم و رضايت زناشويي پايين رابطه وجود دارد. هم چنين نشان داد كه دو متغير سن و تحصيلات نيز در ميزان رضايت زناشويي تاثير گذارند.