"بررسي نقش آموزش در راستاي بهبود و توسعه فرايند كارآفريني"

كارآفريني به عنوان عامل كليدي رشد و توسعه اقتصادي در عصر مدرن شناخته شده است و در مركز رقابت بين المللي، شركت هاي كارآفرينانه هستند كه لبه تيز رقابتي آنها معطوف به انعطاف سازماني و استراتژي تغيير مستمر در فرايندها، محصولات و طرح هاست. طي چند سال گذشته، دولت ها به طور جدي به تشويق كارآفريني پرداخته اند، زيرا كارآفريني موجب بهره مندي مردم و كشور مي شود. قبل از آنكه مردم بتوانند كاري را شروع كنند، بايد داراي سرمايه، تكنولوژي، تسهيلات لازم براي توليد كالا و نيروي كار مناسب باشند. همچنين بايد داراي روحيه مناسب و شرايط رواني متعادل براي موفقيت در كارآفريني باشند.با آگاهي از نيازهاي كارآفرينان و مشاغلي كه نياز به حمايت دارند، به نظر مي رسد كه دولت در بهترين موقعيت براي تعيين سياست و طراحي برنامه ها با هدف تشويق كارآفريني باشد در نهايت مي توان گفت كارآفريناني كه تفكر خود راهبري آنان بر مبناي آموزش روش هاي مثبت و سازنده گفتگوي با خود، تصورات ذهني، باورها و الگوهاي فكري متمركز است شاهد افزايش عملكرد خود در مقايسه با افرادي خواهند بود كه آموزش نديده اند.