مقايسه تاب آوري و خودكارآمدي در معلمان تك پايه و چند پايه مقطع ابتدايي

پژوهش حاضر با هدف بررسي مقايسه معلمان تك پايه و چندپايه از لحاظ متغيرهاي تاب آوري و خودكارآمدي انجام گرفت. جامعه ي آماري اين پژوهش كليه معلمان مرد تك پايه و چند پايه مقطع 95 بود. نمونه مورد بررسي با حجم 200 نفر شامل - ابتدايي شهرستان انديمشك در سال تحصيلي 96 100 نفر چندپايه و 100 نفر تك پايه بود. طرح اين پژوهش توصيفي و از نوع علي – مقايسه اي بود. معلمان تك پايه به روش نمونه گيري تصادفي ساده و معلمان چندپايه به روش نمونه گيري هدفمند انتخاب شدند. ابزار تحقيق عبارتند از پرسشنامه هاي تاب آوري كونور- ديويدسون و خودكارآمدي عمومي شرر و همكاران، كه داده ها با استفاده از شاخص هاي آمار توصيفي( ميانگين و انحراف معيار )و تجزيه و تحليل واريانس چندمتغيره (مانوا) مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. نتايج بدست آمده از تجزيه و تحليل واريانس چند متغيره نشان داد كه: 1)-تك پايه و چندپايه بودن معلم بر ميزان تاب آوري و خودكارآمدي او اثر گذار است 2)-تاب آوري معلمان تك پايه بيشتر از معلمان چند پايه است ولي اين تفاوت از لحاظ آماري معنادار نيست 3)خودكارآمدي معلمان تك پايه بيشتر از معلمان چند پايه است و اين تفاوت از لحاظ آماري معنادار است.