(ارزيابي ايمني تردد و طراحي مسير دوچرخه سواري در راه هاي شهري و برون شهري(مطالعه موردي : خيابان امام و بلوار استقلال شهر اردبيل

با پيدايش اتومبيل در ابتداي قرن بيستم و اعمال سياستهاي اتومبيل گرا، دوچرخه سواري كارآيي خود را از دست داد اما با اهميت يافتن برنامه ريزي پايدار " منجر شد اين نگاه انسان گرايانه بار ديگر تردد دوچرخه را به عرصه سيستم حمل و نقل درون شهري باز گرداند. در ابتداي تحقيق نگاهي به قوانين و مقررات راهنمايي رانندگي در ارتباط با دوچرخه داشته ايم و انواع تصادفات و خطراتي كه مي تواند دوچرخه سوار را مورد تهديد قرار دهد مورد بررسي و جمع بندي قرار گرفته، امكان سنجي احداث مسيرهاي ويژه دوچرخه در معابر شهري از جمله مواردي است كه در اين تحقيق بدان پرداخته شده و در اين رابطه در خيابان شهري (يكي داراي رفروژ و ديگري بدون رفروژ) و نيز يك سه راه و يكي از پر ترددترين چهار راههاي شهر اردبيل مورد مطالعه قرار گرفته است. تقاطعات مسير دوچرخه با ورودي هاي خودرو و مشكلات اجرايي نيز از جمله موضوعات مورد بحث است . تهيه و تنظيم فرم ها و پرسشنامه ها و نظرخواهي از كاربران و مردم در مورد دلايل عدم استقبال از دوچرخه، مرحله بعدي اين پژوهش است. اين پژوهش با هدف بررسي هماهنگ سازي مد حمل و نقلي دوچرخه با سيستم ها و تسهيلات مختلف حمل و نقل موجود در شهر اردبيل، انجام گرفته است. نتايج اين پژوهش حاكي از آن است كه با بررسي شرايط موجود و روش ذكر شده، امكان احداث مسير دوچرخه به صورت پيوسته وجود ندارد و تنها پس از اجرايي شدن طرح تفصيلي و تعريض معبر مورد مطالعه امكان ايجاد يك مسير ويژه دوچرخه به صورت پيوسته محقق مي شود.