اثر پيش‌تيمار، نوع ريزنمونه و روش نگه‌داري در شرايط فراسرد بر درصد زنده‌ماني و رشد مجدد جوانه گونهbachtiarica Satureja

در سالهاي اخير در كشور ما نيز توجه زيادي به گياهان دارويي شده است. از آنجا كه گونه­ هاي مختلف گياه مرزه بر اثر برداشت بي‌رويه از عرصه‌هاي طبيعي توسط انسان، تنش‌هاي زنده و غيرزنده تهديد شده و كشت كار پي­درپي يك گونه باعث كاهش تنوع ژنتيكي آنها مي‌گردد، حفظ ذخاير ژنتيك اين گونه‌ها از اهميت بالايي برخوردار است. با استفاده از تكنيك نگه‌داري جوانه در دماي فراسرد كه يكي از روش­هاي نگه‌داري ژرم پلاسم در شرايط خارج از رويشگاه است، مي­توان جوانه را به طور طولاني مدت تا مدت زمان بسياري با هزينه كم و در فضاي اندك نگه‌داري نمود. براي حفاظت فراسرد جوانه‌ از دو نوع پيش‌تيمار، دو نوع ريزنمونه و دو روش ويتريفيكاسيون و كپسوله-آبگيري آبگيري استفاده شد. در اين تحقيق شاخص­هاي درصد زنده‌ماني و رشد مجدد جوانه در شرايط فراسرد مورد ارزيابي قرار گرفت. نتايج نشان داد كه بين دو پروتكل بكار برده شده و همچنين بين دو نوع ريزنمونه، از لحاظ شاخص شاخص ­هاي درصد زنده‌ماني و رشد مجدد جوانه اختلاف معني­داري وجود دارد. پيش‌تيمارهاي بكار برده شده با هم اختلاف معني‌دار نداشتند. بهترين روش مربوط به ويتريفيكاسيون و بهترين ريز‌نمونه مربوط به جوانه انتهائي بود. لذا مي­توان با استفاده از فناوري فراسرد و بكارگيري پروتكل مناسب جوانه اين گونه ارزشمند و در حال خطر را مي­توان براي مدت زمان بسيار طولاني حفظ و از انقراض اين گونه منحصر به فرد جلوگيري نمود.