تحليل دو رمان هزارويك ‌شب نو و پريباد از محمدعلي علومي بر اساس نظريه‌ي بينامتنيت ژنت

بر اساس رويكرد بينامتنيت هيچ متني مستقل از ديگر متون نيست و به صورت آشكار و پنهان با مجموعه اي از تفكرات مطرح در ادبيات ارتباط دارد. بنابراين نظريه، هيچ متني را نمي توان بدون در نظر گرفتن ارتباط آن با ديگر متون خواند و تفسير كرد. اين جستار تلاشي است براي مطالعۀ بينامتنيت در دو اثر هزار و يك شب نو و پريباد از محمدعلي علومي كه به شيوۀ توصيفي - تحليلي و بر اساس نظريه بينامتنيت ژنت مدون شده است. ژنت از نظريه پردازاني است كه در كنار بزرگاني چون ژني و ريفاتر به كاربست نظرية بينامتنيت در متون ادبي اهتمام ورزيد. وي مناسباتي را كه در پذيرش و دريافت معناي يك متن نقش دارند به پنج دستة بينامتنيت، پيرامتنيت، فرامتنيت، سرمتنيت، زبرمتنيت تقسيم كرد و نام ترامتنيت را بر آنها نهاد. بينامتنيت شامل سه گونة پيوندهاي بينامتني صريح و اعلام شده، غيرصريح و پنهان شده و ضمني است. در اين پژوهش پس از طرح اجمالي مباني نظري بينامتنيت، روابط عناصر درون متني و ارتباط آن ها با ساير متون در چهارچوب اين تقسيم بندي مورد بررسي و تحليل قرار مي گيرد.