جستجوي ريشه‌هاي نقد سنتي در لباب‌الالباب عوفي

سرچشمه‌هاي نقد سنتي را مي‌توان در اولين اظهار نظرهاي شاعران و نويسندگان هر عهد پيرامون ديگر شاعران يافت. يكي از منابع اين اظهار نظرها كتاب‌هاي تذكره هستند كه پس از ذكر نام هر شاعر توضيح اندكي، معمولا جهت تاييد و تمجيد شاعر و اثر او، ارائه مي‌كردند. لباب البابِ عوفي قديم‌ترين تذكره به جاي مانده در ادبيات فارسي است. اما از آن‌جا كه از ديرباز عوفي را متهم به تاييدهاي مهمل از همگان دانسته‌ايم، بر توضيحات او وقعي نمي‌نهيم. اين پژوهش چهار شاعري را كه همراه با عوفي در دربار ناصرالدين قباچه حضور داشته‌اند مورد تدقيق قرار مي‌دهد. حاصل پژوهش رد نظر پيشينيان در باب عوفي بود. عوفي آنان را كه هنري در شاعري ندارند به دروغ نمي‌ستايد، بلكه انگشت بر ديگر صفات حسنه آنان، چون خط نيكو يا مردم‌داري مي‌گذارد. دامنه بررسي اين پژوهش محدود است اما مي‌تواند مسيري تازه را در راه مطالعه كتاب لباب الالباب بگشايد.