جنبه‌هايِ حماسيِ «هماي‌نامه»

هماي‌نامه منظومۀ حماسي ناشناخته‌اي در 4332 بيت است كه در قرن هفتم سروده شد. شاعر اين منظومه با تأثير‌پذيرفتن از شاهنامۀ فردوسي و ساير متون حماسي، ويژگي‌هاي مختص به خود نيز دارد. هماي‌نامه سرگذشت هماي، پسر پادشاه مصر است كه براي يافتن جفتي شايسته با پشت سرگذاشتن سرزمين‌هاي مختلف به كشور شام مي‌رسد و در آنجا با نشان دادن شايستگي‌هاي خود مورد توجه پادشاه و دخترش، گل كامكار، قرار مي‌گيرد. هماي‌‌نامه را به دليل دارا بودن مضموني عاشقانه و تلفيق موضوعات پهلواني، حماسي و عشقي مي‌توان از نوع ادبي رمانس به حساب آورد. نوشتۀ حاضر با روش توصيفي- تحليلي و استخراج نمونه ابياتي در پي كشف زواياي حماسي اين اثر است؛ لذا در سه محور ابتدا با بيان كلياتي به معرفي مختصري از اين منظومه مي‌پردازد. در محور دوم روند شكل‌گيري داستان را در چند مرحله روايت مي‌كند و در محور سوم به جنبه‌هاي حماسي و برخي ويژگي‌هاي برجستۀ آن اشاره مي‌كند. نتيجۀ پژوهش بر حماسي بودن اثر و ارتباط آن با آثار قبل تأكيد مي‌ورزد.