ارزيابي پتانسيل توسعه مسكن در سكونتگاههاي غير رسمي با استفاده از GIS نمونه موردي سكونتگاههاي غيررسمي شهر زنجان

با توجه به تعاريف توسعه ي پايدار شهري ، اهميت توجه به مكان گزيني زمين شهري جهت اجراي سياست هاي توسعه و تامين مسكن مناسب را مي توان از اصول اساسي تحقق اين نوع توسعه دانست برنامه ريزي مسكن در ايران، به ويژه در سه دهه ي اخير ، به توان هاي دروني شهر و پيرامون آن براي اسكان جمعيت كمتر توجه نموده و بيشتر برنامه ريزي ها معطوف به امكان گسترش شهرها و تامين مسكن از اين طريق بوده و در تامين مسكن در استطاعت گروههاي كم در آمد و فقير جامعه موثر نبوده است. . هر چند سكونتگاهاي غير رسمي شهر با مشكلات مختلف محيطي و اقتصادي و... روبرو هستند اما مي توان از توان هاي دروني آنها جهت تامين مسكن و جلوگيري از گسترش كالبدي شهرها در راستاي تحقق توسعه پايدار شهري استفاده نمود. در راستاي اين هدف، سكونتگاههاي غير رسمي شهر زنجان به عنوان نمونه موردي انتخاب و از برخي شاخص هاي منتخب و سيستم اطلاعات جغرافيايي جهت برآورد قابليت توسعه مسكن آنها استفاده شده است. نتايج بررسي هاي انجام شده نشان داد كه سكونتگاههاي غير رسمي شهر زنجان ، على رغم مواجه بودن با مسائل و مشكلات كالبدي و اجتماعي قابليت بالقوه اي جهت تامين مسكن مناسب براي كم در آمدها را دارند كه استفاده از اين قابليت ها مي تواند به عنوان گام موثري در بهسازي و نوسازي اين گونه سكونتگاهها مطرح شود.