بررسي و تحليل عناصر انسجام در داستاني از هزار و يك شب (در پرتو دستور نقش گراي نظام مند هاليدي و حسن)

يكي از رويكردهاي مهم پژوه شگران و نظريه پردازان تأمل در زبان و چگونگي فهم و تف سير متون ادبي با رويكرد زبان شناسي است. يكي از اين رويكردها نظرية انسجام متن تكامل يافتة هاليدي و حسن (1976م) ا ست كه در چهارچوب نقش گرايي به شكلي سازمان يافته، متون ادبي را تحليل و بررسي مي كند. در اين گفتار، شگردها و اجزاي ايجاد انسجام در يكي از داستان هاي كتاب ارزشمند هزار و يك شب گردآوري شده و با ذكر شاهد مثال ها مورد برر سي و تحليل قرار گرفته است. برآيند پژوهش نشان مي دهد با توجه به معيارهاي نظرية انسجام «هاليدي و حسن» و ارائه مصاديق فراوان در «داستان خالدبن عبدالله و جوان ناروا» اثبات مي شود كه مجموعه عوامل انسجام از جمله دستوري، واژگاني و پيوندي به همراه ديگر ويژگي هاي هماهنگي انسجامي، همچون عنصر روايت كه از پايايي و روايي بهره مند هستند، سبب شده كه ناخودآگاه سراپاي آن به يگانگي و وحدت معنايي برسد.