نيايش رمزي (ارتباط متقابل سماع، موسيقي و طبيعت دراشعار مولوي)

هنر سماع و موسيقي، مختص هيچ فرهنگ و قومي نيست، اما در اكثر مذاهب و فرقه‌ها، موافقان و مخالفان بسياري دارد. در طول تاريخ تصوف، بيشترين مخالفان سماع، فقها و متشرعان بود‌ه‌اند كه از سماع به عنوان دستاويزي براي رد صوفيه استفاده كرد‌ه‌اند. امروزه، سماع مخاطبان عام يافته و در مكاتب عرفاني نو ظهور، طرفداران بسيار دارد؛ تا جايي كه به تاثير موسيقي بر رشد گياهان نيز اشاره كرد‌ه‌اند. توجه اين پژوهش به سماع حقيقي است كه نوعي عبادت و نيايش محسوب مي‌شود. امروزه، واژه سماع يادآور مولوي و سماع عاشقانه و صوفيانه اوست. شناخت روح و شخصيت مولانا و اشعارش، با شناخت سماع و موسيقي او توأمان است. تسلط مولوي در موسيقي وعلاقه او به سماع، به درك بهتر اشعارش كمك خواهدكرد؛ به ويژه غناي موسيقايي مثنوي و غزليات شمس براي مخاطبان روشن‌تر خواهد شد. مقاله حاضر مي‌كوشد تا به كشف رابطه سماع و موسيقي درجهان پيرامون، مخالفان و موافقان آن و تأثير سماع در اشعار مولوي بپردازد.