بررسي تاثير زئوليت در مقاومت و جذب آب بتن هاي معمولي با عيارهاي سيماني مختلف

بتن به دليل قابليت هاي بالا، پرمصرف ترين مصالح ساختماني در دنيا به شمار مي رود، از اين رو تلاش براي بهبود مقاومت و دوام بتن الزامي است. يكي از راهكارهاي بهبود مقاومت و دوام بتن، استفاده از مواد پوزولاني است كه با انجام واكنش هاي پوزولاني موجب پر شدن حفرات موجود در بتن شده و باعث كاهش تخلخل و نفوذپذيري و افزايش دوام ومقاومت بتن مي شود. زئوليت يكي از پوزولان هاي طبيعي است كه در ايران به وفور يافت مي شود و به راحتي قابل استخراج و فرآوري است. از اين رو در اين مقاله تاثير كاربرد زئوليت بر مقاومت و جذب آب بتن با عيارهاي سيماني مختلف بررسي شده است. براي اين منظور آزمايش هاي مقاومت فشاري، جذب آب حجمي اوليه و نهايي و همچنين آزمايش جذب آب موئينه بر روي بتن هاي با عيارهاي مختلف سيماني 300، 350 و 400 (kg/m(3 و همچنين درصدهاي مختلف زئوليت (0، 10 و 15%) و با دو نسبت آب به سيمان 0.4 و 0.5 انجام شده است. نتايج نشان مي دهد كه با تغيير عيار سيمان، روند تغيير مقاومت بتن داراي منحني محدب و با يك نقطه حداكثري و روند تغيير جذب آب بتن داراي منحني مقعر و با يك نقطه حداقلي (در 350 (kg/m(3) هستند. افزوده شدن زئوليت به بتن علاوه بر افزايش مقاومت وكاهش جذب آب نمونه ها نسبت به بتن مرجع، شكل منحني تغييرات مقاومت و جذب آب نسبت به تغيير عيار سيمان را نيز به سطح بالاتري از عيار توسعه مي دهد.