ارزيابي حس تعلق به مكان وجايگاه مولفه تجربه در ايجاد حس تعلق به مكان در مراكز درماني (نمونه موردي كلينيك مطهري شيراز)

آنچه در تعبير فضا به يك مكان ،نقش تعيين كننده اي در ايجاد احساس و يا ازآن مكان خواهدداشت تجربه فرد مي باشد ، درنتيجه در اين پژوهش دربررسي مراكز درماني مورد بحث ما ايجاد حسي فرا تر و عميق تر از حس يك مكان در تجربه ذهني بيماربه كمك طراحي اهميت ويژه اي دارد .بدين روي از اهداف اصلي اين پژوهش مي توان به بررسي و تحليل مولفه هاي تاثير گذاردرايجاد حس تعلق به مكان در مراكز درماني و ميزان ارتباط اين مولفه ها با تجربه بيمار اشاره كرد.با استناد بر اهداف ذكر شده دراين پژوهش، باكمك گرفتن از اسناد كتابخانه اي و تدوين نظام نظري پژوهش و همچنين با استفاده از روش پژوهش كيفي و انجاممصاحبه بيماران و مراجعين و توزيع پرسشنامه اقدام به جمع آوري اطلاعات بر اساس تجربه بيماران نموده وبراي تحليل اطلاعات ازروش كدگذاري و مقياس ليكرت مورد استفاده قرارگرديده است . بر اساس تحليل اين داده ها به اين نتيجه مي رسيم كه حستعلق درمراكز درماني براساس تجربه بيماران در درجه اول به عوامل كالبدي، سپس به عوامل احساسي و درنهايت به عواملاجتماعي بستگي خواهد داشت در حالي كه اين حس در مورد بيماراني كه تجربه حضور نداشته اند توسط عوامل كالبدي واجتماعيبستگي دارد و به نوعي عوامل احساسي حذف خواهند شد.