بررسي اصول زيبايي شناسي در سروده هاي باباطاهر همداني

زيبايي شناسي شعر از مهمترين شاخه هاي نقد ادبي و كليد ورود به شناخت عناصر التذاذ ادبي است. زيبايي، اتفاقي نيست و از قواعد و اصولي جهان شمول پيروي مي كند كه عدم رعايت آنها به كل ساختار اثر لطمه مي زند. در مقالة حاضر، يه شيوة تحليل-توصيفي مهمترين عناصر زيبايي در دو سطح ژرف ساخت و روساخت دوبيتي هاي باباطاهر مورد بررسي قرار گرفته و با اراية شواهد متعدد، علل و عوامل قبول خاطر و لطف سخن باباطاهر تبيين و بررسي شده است.