آناليز تغييرات شكل و اندازه كاربري هاي اراضي شهر اصفهان با استفاده از GIS و متريك هاي سيماي سرزمين

گسترش شهرها علاوه بر تغييرات كاربريها، موجب تغييرات در الگوي سيماي سرزمين شهرها شده است و اين پديده اثرات متعددي بر روي ساختار، كاركرد و تغييرات سيستم هاي اكولوژيك دارد. اولين گام براي ارزيابي اثرات اقتصادي اجتماعي و اكولوژيك ناشي از تغيير الگوي سيماي شهر، كمي كردن الگوي سيماي سرزمين مي باشد. هدف از اين مطالعه آناليز الگوي شهر اصفهان در سالهاي 1334 و 1386 با استفاده از GIS و متريكهاي سيماي سرزمين مي باشد. بدين منظور نقشه كاربري شهر اصفهان در سالهاي 1334 و 1386 در شش كلاس انسان ساخت، فضاي سبز، كشاورزي، باير و مرتع، جاده و رودخانه تهيه شد. سپس با استفاده از متريك۔ هاي سيماي سرزمين خصوصيات اندازه و شكل لكه ها به صورت كمي در آمد. نتايج نشان داد، علاوه بر تغييرات كاربريها، خصوصيات مكاني مانند اندازه و شكل كاربري ها هم تغيير كرده است. تغيير در خصوصيات مكاني، در كاركرد اكولوژيك منطقه تاثير گذار است و بايستي در برنامه ريزي و آمايش سرزمين مورد توجه قرار گيرد.