هويت بخشي سازماني و تحليل رفتگي شغلي با نقش ميانجي خودكارآمدي كاركنان هلال احمر

هدف تحقیق شناخت رابطه هویت بخشی سازمانی و تحلیل رفتگی شغلی با در نظر گرفتن نقش میانجی خودكارآمدی در كاركنان هلال احمر بود. روش تحقیق در این مطالعه توصیفی و از نوع همبستگی انتخاب شد. جامعه ی آماری این پژوهشی، شامل كلیه كاركنان كه در سال ۱۳۹۴ مشغول به خدمت بودند كه از میان آنها بااستفاده از جدول كریجسی مورگان تعداد ۲۲۵ نفر به صورت روش نمونه گیری تصادفی ساده جهت انجام پژوهش انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه هویت بخشی سازمانی چینی (با اعتبار ۰/۹۰)، پرسشنامه تحلیل رفتگی شغلی مسلش (با اعتبار ۰/۹۲)، پرسشنامه خودكارآمدی شرر بود. روش تجزیه وتحلیل داده ها آمار توصیفی شامل میانگین انحراف استاندارد، خطای اندازه گیری و غیره و همچنین باتوجه به ساختار مفهومی تحقیق، روش مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) و آمار استنباطی (تحلیل عاملی) با استفاده از نرم افزار SPSS و LISREL انجام شد. نتایج به دست آمده از این تحقیق نشان داد كه كه بین هویت بخشی سازمانی و خودكارآمدی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. بین خودكارآمدی و تحلیل رفتگی شغلی رابطه منفی و معناداری وجود دارد، بین هویت بخشی سازمانی و تحلیل رفتگی شغلی رابطه منفی و معناداری وچود دارد و همچنین بین هویت بخشی سازمانی و تحلیل رفتگی شغلی از طریق خودكارآمدی رابطه معناداری وجود دارد.