بررسي تشكيل گل فشان

گل فشان ها از عوارض مهم مورفولوژیكی هستند كه اغلب به شكل مخروطی از جنس گل رس بوده و از ارتفاع 2 متر تا حداكثر 500 متر اط اطراف خود و با قاعده ای به قطر 20متر تا حداكثر 3500متر می باشد. احتمال دارد قسمت مركزی آن از جنس ماسه و بخش خارجی آن از جنس گل باشد. گل فشانها اغلب به شكل تپه ای و دایره ای هستند و دارای یك دهانه اصلی و چند دهانه فرعی می باشند، دهانه اصلی كاسه ای یا تیغه ای شكل می باشد. گل فشان ها گاهی انفجاری بوده و بصورت دوره ای و چشمه های نبض دار فعالیت دارند و از این حیث به آتش فشانها شباهت داشته كه به مراتب كوچك تر از آن ها هستند و خطر چندانی ندارند. گل فشانها هم در خشكی و هم در اقیانوسها دیده می شوند. این ساخت ها با ذخایر هیدروكربنی ، مناطق تكتونیكی در حال فرورانش و نیز كمربندهای كوهزایی در ارتباط بوده ، در موارد خیلی نادر با آتشفشانها مرتبط می شوند. وجود گل فشان ها در خشكی نشانه یك زون ضعیف یا زون گسله می باشد. وجود گل فشان ها در هر منطقه نشانه بارزی از فعالیت های تكتونیكی جوان در منطقه می باشد. . استفاده از خواص این گل فشان ها به ویژه در زمینه درمان پوكی استخوان و بیماری های پوستی از مزایای اجرای این طرح است. گل درمانی یكی از انواع گردشگری رایج در دنیا بوده كه در صورت فعال كردن آن سودآوری زیادی به همراه خواهد داشت. با توجه خواص فراوان این گل فشان ها می توان برای گسترش صنعت توریسم و توریسم درمانی بهره گیری كرد و این امر مستلزم معرفی و شناخت بیشتر این پدیده ها و ارائه امكانات و خدمات بیشتر در حاشیه این مناطق است.