ادراك انسانها در فضاي معماري با توجه به تجلي مفهوم حركت در معماري بازارهاي ايران

نحوه ي ادراك محيط يكي از مباحثي است كه فقط در صورت برقراري بين انسان و محيط به وجود مي آيد در حقيقت حركت در فضاي معماري امكان دريافت تجربيات جديد و ادراك فضاي معماري را به انسان منتقل مي كند. در اين مقاله سعي شده ابتدا به ادراك محيطي در فضاي معماري پرداخته و بعد به شناخت مفهوم حركت در معماري و چگونگي دريافت حركت در فضاي معماري پرداخته مي شود و در نهايت نتيجه مي شود كه اساس تمام تجربيات فضايي درك فضا بر حركت است كه اين حركت در دو قالب حركت فيزيكي و حركت معنايي در معماري سنتي ايران قابل شناسايي است كه نمونه ي موردي بازارهاي سنتي ايران در نظر گرفته شده است. حركت فيزيكي با معيارهايي چون جا به جايي در فضا و ايجاد حركت در چشم و حركت معنايي با تاثيرگذاري بر احساس مخاطب قابل تحليل است. اين مفاهيم به عنوان معيارهاي طراحي در آثار تحليل شده نيز قابل مشاهده است و نوعي پيوستگي ميان مفهوم فيزيكي و معنايي حركت در آن ها وجود دارد .روش جمع آوري اطلاعات، كتابخانه اي و ميداني است