بررسي رابطه حمايت اجتماعي با سازگاري اجتماعي معتادان مرد تحت درمان مراكز ترك اعتياد شهر اهواز

پژوهش حاضر به‌منظور تعيين رابطه حمايت اجتماعي با سازگاري اجتماعي معتادان مرد تحت درمان مراكز ترك اعتياد شهر اهواز (سال تحصيلي 94-95) انجام‌شد. تعداد گروه نمونه شامل 200 نفر از معتادان شهر اهواز بود كه براي انتخاب آن‌ها از روش نمونه‌گيري خوشه‌اي چند مرحله‌اي از بين كليه مراكز مراجعه كنندگان به مراكز بازپروري شهر اهواز استفاده‌شد. ابزار پژوهش پرسشنامه پرسشنامه سازگاري اجتماعي بل (خرده مقياس سازگاري اجتماعي) (BAI) (1961)، پرسشنامه حمايت اجتماعي فيليپس (SS-A) (1986) بود. نتايج تحليل داده ها با روش ضريب همبستگي پيرسون عدم وجود رابطه معني‌دار بين اين متغير‌ها را نشان مي دهد. به عبارت ديگر، با افزايش مولفه هاي‌ حمايت اجتماعي در معتادان مرد تحت درمان مراكز ترك اعتياد شهر اهواز ، سازگاري اجتماعي تغيري نخواهد داشت.