مدل ها و ضرورت آموزش كارآفريني

مديريت آموزشي و كارآفريني از موضوعات مهم وچالش برانگيز محافل علمي و دانشگاهي در دهه هاي اخير مي‌باشند كه به نظر مي‌رسد به شيوه‌ي خاصي به همديگر ارتباط دارند. نظريه‌هاي مديريت در گذر زمان دستخوش تغييرات زيادي شده است و موضوع كارآفريني نيز به عنوان رويكرد تازه‌اي در عرصه مديريت و در حيطه‌هاي متعدد دولتي، بازرگاني، صنعتي و آموزش عالي ظاهر شده است. بنابراين لزوم ايجاد بستر و جوي مناسب براي حمايت‌هاي منطقي اعم از مادي، معنوي، فرهنگي، پژوهشي و علمي از كارآفريني و كارآفرينان بيش از پيش در كشور ما احساس مي‌شود. يكي از عوامل اثر‌گذار در توسعه كارآفريني، توجه ويژه به تقويت نظام آموزشي است. مديران آموزشي بايد با دانش مديريت و دانش‌ آموزش و پرورش و كارآفرينان آموزشي نيز بايد با دانش كارآفريني و دانش آموزش و پرورش آشنا باشند. بنابراين مي‌توان گفت كه مديريت و كارآفريني در حيطه‌هاي مختلف به همديگر نزديك شده و به صورت تعاملي باهمديگر مرتبط شده‌اند. چرا كه، مديران مدارس بر همه جنبه‌هاي مدارس تأثير مي‌گذارند. آنها سازمان‌هايي را اداره مي‌كنند كه توليدشان انسان است و اين انسان‌ها بايد آنقدر ساخته و پرداخته گردند كه به سهولت و با كسب مهارت جذب بازار كار و زندگي شوند.