مقايسه كارايي ضايعات كشاورزي در كاهش آلودگي فلزات سنگين از پساب صنعتي يا شيرابه زباله

آلودگي آب به دليل تخليه فاضلاب شهري و صنعتي و وجود فلزات سنگين سمي سلامتي بشر را به گونه‌اي خطرناك تحت تأثير قرار مي‌دهد. تكنيك‌هاي مختلفي براي كاهش مقدار يون‌هاي فلزي از فاضلاب‌ها وجود دارد كه هركدام از آن‌ها داراي مزايا و مضراتي بر اساس سادگي، انعطاف‌پذيري، مؤثر بودن فرآيندها، قيمت، مشكلات تكنيكي و نگهداري مي‌باشند. فرآيندهاي معمول براي حذف يون‌هاي فلزي از پساب‌هاي صنعتي شامل اسمز معكوس، رزين‌هاي تعويض يون، ته‌نشيني شيميايي و ... بسيار هزينه‌بر هستند، بنابراين در سال‌هاي اخير كاربرد محصولات جانبي و زائدات كشاورزي مانند پوسته درختان، خاك اره، پوست‌هاي بادام زميني، پسته كوهي، سبوس برنج و چوب‌هاي ذرت به‌منظور جذب فلزات سنگين از پساب‌ها بسيار كارآمد و مقرون به صرفه بوده است. اين مواد زائد بيولوژيكي از يكسو بسيار فراوان و در دسترس مي‌باشند و از سوي ديگر استفاده خاصي از آن‌ها نمي‌شود. مطالعات نشان داده است كه جذب سطحي يك فرآيند كارآمد در حذف فلزات سنگين از فاضلاب‌ها و شيرابه‌هاي زباله مي‌باشد و در اين بين مواد زائد كشاورزي توانايي جذب جرم معيني از فلزات سنگين از پساب صنعتي و شيرابه را در يك حجم محدود و قابل دسترسي دارد.