بررسي و ارزيابي اسكان در بوستان ولايت با تاكيد بر اسكان اضطراري پس از زلزله، بررسي موضوعي در منطقه 19 شهرداري تهران

بلاياي طبيعي مانند زلزله‌هاي بزرگ كه به بحران مشهور هستند هر لحظه زندگي ما را تهديد مي‌كنند. با توجه به گسترش شهرنشيني و تمركز جمعيت و سرمايه‌هاي مادي ومعنوي در شهرها تبعات منفي ناشي از رويداد يك بحران به قدري است كه مي‌تواند زمينه‌ساز تغيير و تحولات عميق اجتماعي، اقتصادي، سياسي شود. مهار بحران به هر شكل و از هر نوع نياز به سازوكارهاي مديريتي دارد. در حوادث و بلاياي طبيعي مثل زلزله از دست دادن سرپناه باعث شكست روحيه و پراكندگي انسانها ميگردد، به همين دليل پس از زلزله، اولين چيزي كه اعتماد و روحيه را به آسيب‌ديدگان برميگرداند داشتن يك سرپناه ضروريست]1[. بنابراين بايد امدادگران اولويت ايجاد يك اردوگاه موقت را در نظر داشته و محل‌هايي كه امكان استفاده از اردوگاههاي آماده و يا بناهاي عمومي نيست سريعا نسبت به ايجاد آن اقدام كنند. هدف از اين تحقيق كه به روش ميداني انجام مي‌شود، بررسي و شناسايي مكانهاي موجود در اين بوستان جهت اسكان در مرحله پاسخ به زلزله و واكنش مناسب، سريع، مقابله باخطرات و ريسكهاي احتمالي، حداقل رساندن خسارتهاي مالي، جاني و اثرات محيط زيست، مهار و تحت كنترل درآوردن سانحه، و سنجش ميزان آمادگي نيروهاي امدادي جهت اسكان و كمك در امدادرساني نام برد.