بررسي نقش ميانجي فرسودگي شغلي در رابطه بين حوادث ناشي ازكار با استرس ادراك شده در كاركنان پتروشيمي اروند منطقه ويژه اقتصادي ماهشهر

هدف از پژوهش حاضر، بررسي نقش ميانجي فرسودگي شغلي در رابطه بين حوادث ناشي از كار با استرس ادراك شده در كاركنان پتروشيمي اروند منطقه ويژه اقتصادي ماهشهر در سال 1396 بود. نمونه آماري شامل تعداد 108 نفر از كاركنان حادثه ديده مراجعه كننده به واحد اورژانس مستقر در شركت پتروشيمي اروند منطقه ويژه اقتصادي ماهشهر در بازه زماني اسفندماه 1395 تا پايان تيرماه 1396 بود كه به روش نمونه گيري تمام شماري انتخاب شدند. طرح پژوهش از نوع تحليل مسير بود. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه استرس ادراك شده كوهن و همكاران (1983) و پرسشنامه فرسودگي شغلي مزلچ (1981) بود. براي تحليل داده‌ها از ضريب همبستگي پيرسون و تحليل مسير استفاده شد. نتايج حاصل از تجزيه و تحليل داده‌ها نشان داد كه بين حوادث ناشي از كار با استرس ادراك شده در كاركنان رابطه مثبت معني داري وجود دارد؛ بين حوادث ناشي از كار با فرسودگي شغلي در زمينه‌هاي فرسودگي هيجاني، شخصيت زدايي و فقدان تحقق شخصي در كاركنان رابطه مثبت معني داري وجود دارد. همچنين نتايج حاصل از تحليل مسير نشان داد كه بين حوادث ناشي از كار با نقش ميانجي فرسودگي شغلي در زمينه‌هاي فرسودگي هيجاني، شخصيت زدايي و فقدان تحقق شخصي با استرس ادراك شده در كاركنان رابطه غير مستقيم و مثبت معني داري وجود دارد.