توريسم جنگلي مردم‏ نهاد: گزيداري براي كمك توسعه پايدار روستايي در مناطق جنگلي

توريسم جنگلي مردم‏نهاد به‌عنوان يكي از راهكارهاي جديد توسعه‎ي پايدار روستايي در مناطق جنگلي در دنيا مطرح شده است. اما با توجه به اين‌كه رويكرد فوق‌الذكر در نظام توسعه‎اي كشور ايران سابقه‎ي كاربردي بسيار محدودي دارد؛ در اين راستا، هدف اصلي مطالعه حاضر معرفي توريسم جنگلي مردم‎نهاد به‌عنوان يكي از رويكردهاي جديد توسعه پايدار روستايي بود. در اين مطالعه سعي شد تا شاخص‌ها، معيارها و شرايط موجود براي استفاده از اين رويكرد به‌عنوان يك رويكرد نوبنيادِ توسعه معرفي شوند تا سياست‌گذاران توسعه روستايي و علاقه‎مندان به اين امر را بهتر راهنمايي كند. مطالعه‎ي حاضر بر اساس مرور و بررسي منابع كتابخانه‎اي، چاپي و الكترونيكي است. نتايج نشان داد كه توريسم جنگلي مردم‏نهاد، معيشتي پايدار براي جوامع محلي فراهم مي‏آورد و جامعه محلي را به‌طور مستقيم درگير حفاظت از جنگل‏ها مي‏كند. توريسم جنگلي مردم‏نهاد بر روابط اجتماعي ، بهبود اثربخشي مشاركت محلي و پيوند اجتماعي جهت حفاظت جنگل‏ها در جامعه محلي تأكيد دارد. بنابراين، جامعه محلي به‌عنوان مسئول و گرو گزار در پروژه‏هاي مربوط به توريسم جنگلي مردم‏نهاد بايد ساختار اجتماعي بالقوه‏اي به‌منظور تسهيل در مديريت منابع طبيعي ـ محلي و دستيابي به توريسم جنگلي مردم‏نهاد داشته باشد.