تأثير هوش عاطفي بر عملكرد شغلي كاركنان با نقش ميانجي تعهد سازماني

اين پژوهش با هدف بررسي تأثير هوش عاطفي بر عملكرد شغلي كاركنان با نقش ميانجي تعهد سازماني انجام گرفت. تحقيق حاضر از لحاظ هدف، يك تحقيق كاربردي بوده و بر مبناي روش انجام تحقيق به لحاظ بيان وضعيت فعلي متغيرهاي تحقيق به روش نظرسنجي، توصيفي ـ پيمايشي محسوب مي‌شود. جامعه آماري پژوهش را كاركنان اداري دانشگاه تبريز تشكيل داده‌اند كه با استفاده از فرمول كوكران و به روش نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي، 247 نفر جهت شركت در پژوهش انتخاب شدند. ابزار پژوهش، پرسشنامه استاندارد بوده كه روايي آن از طريق روايي محتوا ( CVRو CVI) و پايايي آن از طريق آلفاي كرونباخ تأييد گرديد. براي تجزيه‌وتحليل داده‌هاي گردآوري‌شده از روش مدل‌يابي معادلات ساختاري و با استفاده از نرم‌افزارهاي SPSS 23 و Smart PLS 3 استفاده گرديد. نتايج پژوهش نشان داد كه هوش عاطفي بر عملكرد شغلي و تعهد سازماني كاركنان تأثير مثبت و معناداري دارند. همچنين تعهد سازماني بر عملكرد شغلي كاركنان تأثير مثبت و معناداري دارد. نهايتاً تأثير غيرمستقيم هوش عاطفي بر عملكرد شغلي كاركنان از طريق متغير ميانجي تعهد سازماني مورد تأييد قرار گرفت.