نقش رهبري تحول آفرين در كاهش تأثير منفي تعارض وظيفه بر رضايت شغلي

مهم‌ترين عنصر در هر سازماني نيروي انساني علاقه‌مند به شغل خود است و بحث رضايت ازجمله عواملي است كه باعث علاقه يا عدم علاقه فرد به شغل مي‌شود. در نظام سلامت، پرستاران عمده‌ترين بخش نيروي انساني را تشكيل مي‌دهند. ميزان رضايت شغلي كه نشان‌دهنده نگرش مثبت يا منفي كاركنان نسبت به حرفه خودشان است تحت تأثير عوامل بسياري قرار مي‌گيرد. رضايت شغلي گروه پرستاري مي‌تواند تأثير مستقيم بر كيفيت خدمات پرستاري بگذارد. اين تحقيق، تأثير تعارض وظيفه بر كاهش رضايت شغلي كاركنان را بررسي مي‌كند و اينكه تأثير منفي تعارض وظيفه بر رضايت شغلي با رهبري تحول‌آفرين قابل تعديل است. تحقيق حاضر ازنظر هدف كاربردي و ازنظر گردآوري اطلاعات از نوع پيمايشي است. جامعه آماري پژوهش را كليه پرستاران بيمارستان‌هاي دولتي شهر تبريز در سال 96-95 به تعداد 2663 پرستار تشكيل مي‌دهد. براي تجزيه‌وتحليل داده‌ها از نسخه‌ي 24 نرم‌افزار SPSS و نسخه‌ي 3 نرم‌افزار Smart PLS استفاده‌شده است. نتايج حاكي از آن است كه تعارض وظيفه تأثير منفي بر رضايت شغلي دارد و تأثير منفي تعارض وظيفه بر رضايت شغلي با رهبري تحول‌آفرين قابل تعديل است.