بررسي رابطه خودكارآمدي با نگرش و عملكرد تحصيلي درس رياضي دانش آموزان دختر پايه نهم شهرستان قشم سال تحصيلي 1395-1394.

Investigating the Relationship Between 9th Grade Female Students Self-efficacy And Attitudes Towards Mathematics and Their Academic Performance in Qeshm County in 2015-2016 School Year

هدف از انجام اين پژوهش تعيين ارتباط بين خودكارآمدي با نگرش و عملكرد تحصيلي درس رياضي پايه نهم دختران شهرستان قشم بود. اين تحقيق با توجه به نوع هدف، كاربردي و از نظر چگونگي اجرا در زمره تحقيقات توصيفي- همبستگي قرار داشت. جامعه آماري اين پژوهش، شامل كليه دانش‌آموزان دختر سال نهم شهرستان قشم كه در سال تحصيلي 95-94 مشغول تحصيل بودند، مي‌باشد كه تعداد آنها در مجموع 865 نفر است. براساس فرمول كوكران، حجم نمونه 266 نفر بود كه به روش نمونه‌گيري تصادفي انتخاب شدند. براي جمع آوري داده ها از پرسشنامه هاي استاندارد، نگرش ايكن (1979) و باورهاي خودكارآمدي شرر و همكاران (1982) استفاده شد. براي تحليل داده ها از آزمون هاي استنباطي نظير آزمون هاي ضريب همبستگي پيرسون و مدل رگرسيون جهت بررسي رابطه و ميزان تاثير متغيرها بر يكديگر استفاده شد. يافته ها نشان داد بين خودكارآمدي با متغيرهاي نگرش و عملكرد تحصيلي درس رياضي دانش‌آموزان دختر پايه نهم شهرستان قشم ارتباط معنادار وجود دارد. همچنين نتايج نشان داد بين متغيرهاي لذت بردن و ترس از درس رياضي با عملكرد تحصيلي درس رياضي دانش‌آموزان دختر پايه نهم شهرستان قشم رابطه ي معنادار وجود دارد.