پياده مداري در شهر مروري تاريخي بر رويدادها و ديدگاهها

توسعه پايدار شهري و ايجاد محيط مناسب زندگي در شهرها با هدف حفظ محيط و سلامت انسان يكي از مهم ترين دغدغه هاي برنامه ريزان و طراحان شهري عصر حاضر محسوب مي گردد و در اين راستا توجه به شيوه تردد در شهر يكي از مباحث تأثيرگذار است. حمل و نقل پاك در شهرهاي امروز هدفي است كه بويژه در دهه اخير نه تنها از سوي مديران شهري بلكه از جانب مديريت محيط زيست، صنايع و منابع انرژي نيز دنبال مي شود . مروري بر نظام تردد در تاريخ شهر نشان مي دهد كه شهرها براي مدت زماني بسيار طولاني بستر حركت هاي پياده بوده اند و اگرچه بشر از ابزارها، ابداعات و تمهيداتي براي تسهيل و تسريع تردد استفاده كرده است، اما فرم و ساختار كلي شهر تابع مقياس انساني و توان فيزيكي او بوده است. حمل و نقل سواره به معناي امروزي تنها در مقطع زماني بسيار كوتاه قرن اخير مفهوم يافته و در همين زمان توانسته است فرم و منظر و ابعاد شهرها را كاملاً دگرگون سازد. به تبع آن بشر در مواجهه با دستاورهاي نوين خود در زمينه حمل و نقل، در عين بهره مندي از آنها، آسايش و سلامت خود و محيط خود را تا حد زيادي در مخاطره ديده و از اين رو نگرش هاي متفاوتي را نسبت به تحولات حمل و نقل تجربه كرده است. نوشتار حاضر ضمن مروري تاريخي بر حركت پياده در شهرها و شيوه هاي حمل و نقل و ارتباط آن با فرم و ساختار شهر در دوره هاي مختلف تاريخ تحول شهرها، در يك بررسي اجمالي رويدادهاي تأثيرگذار و پارادايم هاي تغيير ديدگاه ها در زمينه حمل و نقل را كه بويژه در قرن اخير دچار دگرگوني شده است، بررسي مي كند.