رابطه كاربرد اصول مديريت كيفيت فراگير (TQM) و تعارض¬هاي سازماني (بين فردي) در اداره كل تربيت بدني استان آذربايجان شرقي

محيط سازمان¬ها در سال¬هاي اخير با شتاب غير¬قابل ¬تصوري در حال تغيير بوده است. تحولات اقتصادي، اجتماعي و تكنولوژيكي چه در سطح ملي و چه در سطح بين المللي منجر به ايجاد عدم ثبات در سازمان¬ها شده و اين موضوع در كنار عدم توانمندي سازمان¬ها در هماهنگي با اين تحولات، بسياري از سازمان¬هاي بزرگ جهاني را در خطر نابودي قرار داده است (رفيع پرهيزكار، 1386). با توجه به نقش محوري ورزش و تربيت بدني در جامعه و سازمانها و جهت¬دهي پيشرفت در ساير بخشها و نقش مهمي كه اين شيوه مديريت در بهبود كاركردهاي مديران و كاركنان سازمانها و اداره¬هاي تربيت بدني و اهميت تعارض بين فردي در افزايش يا كاهش راندمان سازمان دارد، ضرورت انجام اين پژوهش احساس گرديده است و محقق مي خواهد به اين سوال پاسخ دهد كه بين اصول مديريت كيفيت فراگير و تعارض¬سازماني (بين فردي) در بين كاركنان اداره كل تربيت بدني استان آذربايجان شرقي چه رابطه¬اي وجود دارد؟