پتانسيل منابع آب و خاك بسيار شور خوزستان براي تثبيت كانون هاي ريزگرد

The Potential of Khuzestan’s Hyper Saline Soil and Water Resources for Dust Storm Stabilization

مشكل شوري منابع آب و خاك يكي از تهديدهاي اصلي توسعه كشاورزي در كشور است. توليد محصولات كشاورزي در اين اراضي به‌ناچار مستلزم آبشويي براي كنترل شوري منطقه ريشه است. افزايش مصرف آب شور به معني افزايش ورود نمك به خاك است. اين در حالي است كه كشت محصولات متحمل به شوري و نيز گياهان شورزيست معمولاً هم نياز آبي و هم نياز آبشويي را كاهش مي‌دهد. اين‌موضوع به‌خصوص در استان خوزستان كه دفع زه‌آب مشكل‌آفرين است مهم‌تر مي‌شود. استفاده تلفيقي از منابع آب شور براي توليد علوفه، چوب، دام و آبزيان – كه تحت عنوان شورورزي شناخته مي‌شود- بازده اقتصادي اين طرح‌ها را افزايش داده است. در اين مقاله ضمن بررسي پتانسيل‌ها و محدوديت‌هاي كانون‌هاي ريزگرد استان خوزستان، با تاكيد بر شوري منابع آب و خاك و نيز مقايسه اقتصادي كشت گياهان زراعي و شورزيست به معرفي شورورزي به عنوان يك روش اقتصادي و زيست‌محيطي براي تثبيت كانون‌هاي ريزگرد پرداخته‌شده‌است.