شش نكته در ديباچۀ شاهنامه

پيش از اين نگارنده در جستاري به مذهبِ فردوسي پرداخته است و او را به واسطۀ دلايلي، برخلافِ ديدگاهِ كساني چون احمد مهدوي دامغاني، جلال خالقي مطلق، محمّد محيط طباطبايي و شيراني كه فردوسي را شيعۀ دوازده امامي يا زيدي معرّفي مي¬كنند، همگام با عبّاس زرياب خويي، فردوسي را اسماعيلي¬مذهب مي¬داند. در اين¬جا چند نكتۀ ديگر از ديباچۀ شاهنامه ارائه مي¬شود كه ما را در اسماعيلي بودنِ فردوسي مطمئن¬تر مي¬سازد. اين¬كه فردوسي پس از ستايشِ يزدان، خرد را مي¬ستايد و پس از آن پيامبر را ستايش مي¬كند؛ اشاره به رمزي بودنِ برخي داستان¬هايِ شاهنامه، راه¬جويي و بطن¬گراييِ فرمانِ خداوند، همراهيِ دانايي و توانايي و باور به نافرسودگيِ آسمان، همگي برخاسته از انديشه¬هايِ اسماعيليِ فردوسي است كه در اين جستار بِدان پرداخته خواهد شد.