خوانشي تازه از داستان رستم و سهراب از منظر نقد نو

نقد نو به ارتباط شكل و محتوا در اثر ادبي و بررسي صورت و ساختار اثر ادبي ازين منظر مي پردازد و با طرح موضوع وحدت نظام¬مند، به دنبال كشف عوامل ايجاد كننده انسجام و هماهنگي در اثر ادبي است. اين مقاله سعي بر خوانشي تازه از داستان رستم و سهراب شاهنامه با اين رويكرد دارد تا با نگاه موشكافانه به متن شعر فردوسي، فارغ از مسايل برون متني و روانشناسانه و اسطوره اي و... قدرت هنري شاعر را در برقراري انسجام و هماهنگي در قسمت¬هاي مختلف اثري بلند از نوع حماسه به تصوير بكشد. با توجه به رويكرد منتقدين نو، مي¬توان دربررسي ادبي داستان رستم و سهراب ازين منظر، ضمن تقسيم داستان به چند بخش، چند گام را در اين زمينه برداشت؛ 1. خوانش و درك همه جانبه. 2. تجزيه و تحليل متن. 3. نشان دادن رابطه جزء با كل. فردوسي موسيقي و وزن را متناسب و همسو با معني به كار مي¬گيرد و اين در افزايش عنصر انسجام و پيوند ميان ابيات داستان و افزودن بر جنبه هنري و ادبي تأثير بسزايي دارد. در بررسي ابيات داستان متوجه مي¬شويم كه لحن در خدمت محتوا قرار دارد. همخواني و هارموني موجود در لحن و به كارگيري لحن متناسب با فضا را طي تحليل بر اساس نقد نو مي¬توان در بخش¬هاي مختلف داستان رستم و سهراب مشاهده كرد و در خوانش دقيق متن چندين نكته مهم و جلوه¬گر است. اين موارد عبارتند از؛ انسجام، پيوند اجزاء در استخدام معنا و مفهوم اصلي، به كارگيري عناصر مختلف توسط شاعر در راستاي ساخت فضاي تراژدي.