آموزش و پرورش در آيينه‌ي انديشه¬ي فردوسي

شاهنامه‌ي فردوسي از ديدگاه‌هاي گوناگون ادبي، تاريخي، اجتماعي، داستاني، حماسي، تراژدي، هنري و ... مورد بررسي قرار گرفته است و بسياري از محققان و شاهنامه‌پژوهان ايراني وخارجي با انديشه‌هاي جديد و ديدگاه‌هاي نو به پژوهش‌ جامعه‌شناختي، روان‌شناختي، شخصيت‌شناسي فرهنگي و اجتماعي، مطالعات ارزشي و خصلت‌شناسي قهرمانان پرداخته ¬و يافته‌هاي بسياري عرضه كرده‌اند¬. بديهي است كه شاهنامه‌نگاري فردوسي هدف‌هاي بسياري داشته است. وي شاعري است كه سروده‌هاي او منشور هويت انساني و فرهنگي ايرانيان به شمار مي‌رود .شاهنامه گنجينه اي بي همتا و سرشار از آموزه‌هاي اخلاقي و تعليمي و شايست و ناشايست هاست كه چون آيينه اي شيوه¬ي آموزش و پرورش ايران باستان و اوضاع و احوال و فرهنگ زمانه¬ي خويش را نشان مي‌دهد. جنبه¬هاي گوناگون تربيت مانندتربيت اخلاقي، عاطفي، ديني و اجتماعي در شاهنامه به چشم مي‌خورد¬. فردوسي در جاي جاي شاهنامه نكته‌هاي تربيتي را از زبان پهلوانان بيان مي‌دارد. هر چند روساخت داستان‌هاي شاهنامه جنگ است و توصيف آن امّا از نظر زير ساخت اين داستان‌ها بر مضامين اخلاقي و تعليمي بنيان نهاده شده است.