كاربرد روش تحليل سلسله مراتبي در انتخاب گزينه مناسب جهت بازگشايي معادن زغالسنگ كردآباد

انتخاب گزينه مناسب جهت بازگشايي يك معدن يكي از نكات مهم در معدنكاري مي‌باشد. بدين منظور بايد شرايط اجرائي و معيارهايي از قبيل حداقل ضخامت قابل بهره برداري، شرايط توپوگرافي و مرفولوژي لايه ها از جنبه قابليت در دسترس بودن براي بازكردن، درجه اكتشاف شدگي، قرارداشتن در داخل محدوده (يا مجوز بهره برداري) بررسي و ارزيابي شده و بلوك هاي ذخاير زمين شناسي به لحاظ قابل استخراج بودن مورد توجه قرار گرفته و با توجه به شرايط موجود گزينه اي كه بيشترين انطباق را با آن داشته باشد، انتخاب شود. با توجه به ميزان سرمايه‌گذاري بالا براي استخراج معدن، بازگشايي مناسب امري ضروري است. در فرايند انتخاب گزينه مناسب جهت بازگشايي يك معدن، عوامل بسياري دخيل مي‌باشند و نمي‌توان يك عامل را به عنوان عامل اساسي و كليدي در انتخاب آن معرفي نمود. معمولا مشخصات بازكننده اصلي، عوامل اقتصادي، عوامل فني و عوامل توليدي به گونه‌اي نيستند كه در يك راستا عمل كرده و همگي متفق القول يك گزينه مناسب جهت بازگشايي را تجويز نمايند. بلكه در اكثر قريب به اتفاق موارد، اين عوامل در جهات مختلف عمل كرده و تصميم گيرنده را دچار ترديد مي‌كنند. در اين تحقيق براي مشخص نمودن معيارهاي اصلي در انتخاب گزينه مناسب جهت بازگشايي معادن زغالسنگ كردآباد ، يك پرسش‌نامه طراحي شد و در آن از افرادي كه در اين زمينه داراي تخصص و مهارت لازم بودند، خواسته شد تا معيارهاي مختلف را امتيازدهي كنند. پس از تعيين معيارهاي اساسي و با توجه به شرايط موثر بر انتخاب گزينه مناسب جهت بازگشايي معادن ، روش‌هاي كانديدا مشخص شدند و با استفاده از روش تحليل سلسله مراتبي (AHP)، گزينه سوم كه شامل 17 دهانه بازكننده و نياز به 14/1 هكتار زمين تسطيح شده و احداث 533/15 كيلومتر راه دارد ، به عنوان گزينه مناسب جهت بازگشايي معادن زغالسنگ كردآباد انتخاب گرديد.