نقش تشكل‌هاي مردمي در افزايش سرمايه‌هاي اجتماعي و نظام‌سازي اسلامي

در مقاله پيش رو كه به شيوه مطالعات اسنادي تهيه گرديده است در چند بخش به بررسي ارتباط ميان سرمايه ي اجتماعي، تشكل هاي مردم نهاد و نظام سازي پرداخته ايم. در ابتدا با اشاره به مباني سرمايه ي اجتماعي به تبيين نقش آن در توسعه جوامع رسيديم و سپس با تعريف نقش و جايگاه تشكل هاي مردمي و بررسي انواع آن به ارتباطش با سرمايه اجتماعي پي برديم. در ادامه مطالعه با پيوند زدن تشكل ها به سرمايه ي اجتماعي تأثير آنها را در ايجاد و تقويت ساختار دروني نظام اسلامي تبين نموده ايم. در نتيجه گيري به اين مهم دست يافتيم كه ساخت يك نظام پويا در گرو مشاركت و تعامل هر چه بيشتر حكومت كننده و حكومت شونده است و دولت ها در اين مسير بايد ضمن اعتماد به ملت از جايگاه تسهيلگري نسبت به تشكل ها برخوردار باشند و اين چنين نظامي را مي توان نمود يك نظام پويا و پايدار اسلامي دانست. تقويت تشكل هاي مردمي در رشد و ارتقاء سرمايه هاي اجتماعي امري غير قابل انكار است به طوري كه خود اين تشكل ها را مي توان يك سرمايه اجتماعي معرفي نمود و اين سرمايه ها در تعامل با ساير سرمايه ها، جامعه اي دانش بنيان را مي سازند.