معاد بدن پويا به سوي روح

فكر ثاقب و نافذ فلسفي پس از كشمكش‌هاي علمي، سرانجام اشاعره را در قلمرو انديشه‌ي حكيمان امامي، به انقراض كشاند و آن‌ها را از خودنمايي بازنشاند. در عصر ما در عين حال كه بر اثر ميراث فاخر حكمت صدرايي، و متانت اخلاقي و وقار علمي حكماي متعالي، جايي براي اشعري‌گري و هم‌سنگ آن؛ اخباري‌گري يا اخبارگرايي، باقي نمانده‌است، اما رسوب فكري، باعث گزينش محتويات فكر اشعري از سوي برخي صاحب عنوان‌ها، شده‌است. از مواضع مورد سوءاستفاده اين طيف براي شبهه‌افكني، نظريه معاد جسماني است. ودر بين حكماي متعالي، حكيم مؤسس نيز هدف تحريف ‌است. توهمي كه به شبهه‌انگيزي دامن زده، اين است كه چون حكيم مؤسس در صدد در انداختن طرح نو در كيفيت معاد جسماني، با نظريه صدرا به تقرير متفاوت برآمده، پس زمينه عنادورزي با حكمت اسلامي، فراهم است! و در اين صدد حكيم معاصر جناب استاد آشتياني نيز بر اثر نقد نظريه حكيم مؤسس مورد تعرض قرار گرفته‌است. بازنگري مواضع و مباني زيربنايي حكيم مؤسس و بازخواني رؤوس نقد استاد آشتياني بر رهيافت حكيم مؤسس، زلال حقيقت را در اختيار ما خواهد گذاشت، و ادعاهاي ناصواب و بي‌پشتوانه مدعيان فلسفه‌ستيز را به مصدر احاله خواهد داد.