نقش لوگوتراپي در شادكامي انسان از منظر قرآن و عهد جديد

با توجه به دو ساحتي بودن دين يكي از برنامههاي آيين و شريعت، توجه به دنيا است و از اين بُعد، دين بايد به شادكامي انسانها كه احساس رضايت و خرسندي پايدار از زندگي دنيا است، توجه داشته باشد. اين احساس رضايت و خوشبختي خود به خود به وجود نمي-آيد؛ زيرا زندگي واقعيتي از امور خوشايند و ناخوشايند است كه طبيعتاً در دوره ناخوشايندي انسان به سمت نااميدي و غم ميرود. لوگوتراپي، راه درماني است كه با تكيه بر معنا با ارائه برنامهاي جامع در رسيدن انسان به شادكامي نقش اساسي دارد. پژوهش حاضر با توجه به اهميت و نقش شادكامي در زندگي انسان، با روش توصيفي-تحليلي به بررسي تطبيقي لوگوتراپي در قرآن و عهدجديد ميپردازد. يافتههاي حاصل از پژوهش نشان ميدهد لوگوتراپي قرآن با فرايندي كه از توحيد شروع ميشود حقيقت زندگي را روشن نموده و واكنشهاي انسان را به واقعيتهاي خوشايند و ناخوشايند تنظيم مينمايد و از اين راه شادكامي را كه احساس رضايت پايدار از زندگي است براي انسان حاصل ميكند. در مسيحيت، لوگوتراپي خدا محور بوده و انسان نقشي در اين لوگوتراپي ندارد. تنها وظيفه انسان ايمان به خدا و مسيح است كه فضل الهي به ياريش آيد و او را از گناه ذاتي نجات دهد و از اين جهت كه انسان خود را گناهكار و مرگ را نتيجه گناه خود ميداند، شادكامي در دنيا معنا ندارد.