تأثير طراحي شهري در افزايش احساس امنيت در شهروندان

در فرايند طراحي شهري و بهبود كيفيت محيطي، توجه به امنيت و فراهم نمودن الزامات آن، از جايگاه والايي برخوردار است. كمبود يا نبود امنيت به عنوان يكي از نيازهاي پايه اي انسان و كيفيت غير قابل انكار محيطي، منجر به خدشه دار شدن كيفيت فضاهاي شهري و كاهش حضورپذيري و سرزندگي اين فضاها خواهد شد. هدف اين پژوهش بررسي تأثير طراحي شهري در افزايش احساس امنيت شهروندان و چگونگي دست يافتن به اين منظور از طريق روش كيفي و استنتاجي است. به اين ترتيب كه در بخش نخست اين مقاله، ابتدا نظريات مختلف توصيف كننده رابطه جرم و محيط مطرح و اصول شكل دهنده و مورد تأكيد آن ها بررسي شده و با يكديگر مقايسه مي شود. سپس در بخش دوم مولفه ها و معيارهاي فضاهاي شهري امن و الزمات اصلي طراحي براي ايجاد محيط هاي داراي امنيت مطرح مي شود. نتيجه حاصل از اين پژوهش ارائه راهبردهاي اصلي طراحي شهري به منظور خلق فضاهاي شهري و محيط هاي امن برخاسته از نظريات مطرح شده در اين زمينه خواهد بود. ساختارهاي اصلي كالبدي، اجتماعي و عملكردي به عنوان اصلي ترين زمينه هاي تأثيرگذار بر موضوع امنيت هر كدام از راه هاي مختلف در امن نمودن فضاهاي شهري نقش دارند.