جستاري بر طراحي ميان افزا با رويكرد بازشناسي ارزش هاي تاريخي

دغدغه اصلي در هر كنش معطوف به حفاظت، بقاي موضوع حفاظت (اثر تاريخي) براي نسل كنوني و نسلهاي آينده است. بناهاي تاريخي تجربه جديدي از ارتباط انسان با فضاهاي سنتي در دوران گردشگري مدرن يا طبيعت‌گردي است كه بازگشت دوباره ي اين بناها به جريان زندگي مستلزم تعيين كاربري جديدو تامين فضاهاي جانبي متناسب با ان است. در كشور ما كه يكي از غني‌ترين سرزمين‌ها از نظر بهره‌مندي از ميراث و دستاوردهاي فرهنگي است و از نمودهاي آن شهرسازي و معماري ويژه و شناخته‌شده، در سطح جهاني هست؛ با توجه به اين مطلب كه زندگي امروز خود را چگونه مي‌خواهيم و به فردا چگونه مي‌انديشيم و از گذشته خود چگونه بهره برمي‌داريم، ساختن شهرها و توليد عناصر معماري از حساسيت خاصي برخوردار است. بر اين اساس در اين پژوهش سعي داريم با توجه به قابليت هاي بالقوه در معماري ايراني سنتي و ارزش هاي تاريخي به شناخت طراحي ميان افزا براي اين اماكن مهم و ارزشمند بپردازيم.مسلماً اين كار بدون شناسايي عوامل تاثير گذار، شناخت ارزش هاي معماري گذشته ايراني دوره اسلامي امكان پذير نخواهد شد. داده ها از طريق منابع كتابخانه اي و پژوهش هاي معتبر در اين زمينه جمع آوري شده و روش پژوهش از نظر هدف، كاربردي و از نظر روش، توصيفي- تحليلي است.