ارزيابي اثر تغيير اقليم در استان البرز با استفاده از شاخص هاي خشكسالي ناهنجاري بارندگي (RAI) و درصد از نرمال بارندگي (PNPI)

خشكسالي يكي از پديده‌هاي هواشناختي و جدايي ناپذير از شرايط اقليمي در كشورهاي واقع در عرض‌هاي جنب حاره‌ اي مانند ايران است كه پايش و پيش بيني آن اهميت ويژه اي در مديريت منابع آبي و برنامه ريزي جهت كاهش اثرات مخرب خشكسالي دارد. در اين پژوهش جهت بررسي خشكسالي با استفاده از داده هاي بارندگي سالانه ايستگاه سينوپتيك كرج و 9 ايستگاه هواشناسي در سطح استان البرز در طول دوره آماري 30 ساله (1393-1364) از 2 شاخص خشكسالي ناهنجاري بارندگي(RAI) و درصد از بارندگي نرمال(PNPI) استفاده شد. نتايج نشان مي دهد كه شاخص هاي ناهنجاري بارندگي و درصد از نرمال در تمامي ايستگاه ها روند غالبا مشابهي دارند و همچنين منحني هاي مربوط به اين دو شاخص در تمامي ايستگاه ها تقريبا برهم منطبق بوده و همبستگي خوبي به صورت دو به دو بين آنها مشاهده شد. بررسي نتايج نشان مي دهد كه منطقه مورد مطالعه وضعيت پايداري را تجربه نكرده است و شاهد تكرار متناوب دوره هاي خشكسالي و ترسالي بوده است و همچنين در سال 1375 در ايستگاه وليان در بين ايستگاه هاي مورد بررسي شاهد شديدترين خشكسالي بوده است.