بررسي ميزان رسوب دوزهاي مختلف نانوذرات اكسيد روي بر روي بيضه موش سوري نر بالغ نژادNMRI

استفاده گسترده از نانوذرات اكسيدروي در روش¬هاي درماني و تشخيص براي بشر نگراني¬هايي را ايجاد كرده است. با توجه به اينكه شكل و اندازه نانوذرات در خواص آن¬ها اثر مي¬گذارد، بدين منظور در اين تحقيق به بررسي ميزان رسوب نانوذراتاكسيدروي بر روي بافت بيضه در موش سوري نر نژاد NMRI پرداخته شده است. در اين مطالعه تجربي 30سر موش سوري نر بالغ از نژاد NMRI در گروه¬هاي تجربي و كنترل مورد بررسي قرار گرفتند. نانوذرات اكسيد روي 20 تا 30 نانومتري با غلظت¬هاي 50 و100 ميلي¬گرم بر كيلوگرم به صورت آشاميدني (محلول در آب آشاميدني روزانه) به مدت 28 روز خورانده شد و پس از طي زمان 28 روزه موش¬ها تشريح شدند و بافت بيضه جدا و در اسيد حل گرديد و ميزان اكسيد روي رسوب كرده در بافت به روش جذب اتمي اندازه¬گيري شد. همچنين براي بررسي تغييرات پاتولوژيكي از رنگ¬آميزي هماتوكسيلين ائوزين استفاده گرديد. با توجه به نتايج گروه¬هاي مصرف كننده نانواكسيد روي نسبت به گروه¬ كنترل آثاري از رسوب نانواكسيدروي در بيضه مشاهده نشد. همچنين با بررسي پاتولوژيكي بافت¬ها آسيب بافتي مشاهده نشد. رسوب نانوذرات اكسيدروي كه به صورت آشاميدني به مدت 28 روز در گروه¬هاي تجربي مذكور مورد بررسي قرار گرفت، اثرات مضري بر بافت بيضه نداشت.