بهداشت شغلي در محيط‌هاي گرم

نگاهي به مشاغل و فرايندهاي توليدي مختلف نشان مي‌دهد يكي از مهمترين و متداول‌ترين مشكلات بهداشت شغلي در محيط‌هاي كار، شرايط جوي نامناسب و به عبارتي كار در محيط‌هاي گرم است. در صورتي كه رديف‌ دماي محيط كار به حدي باشد كه تعادل حرارتي انسان را به هم زند، به شاغلان فشار گرمايي (استرس گرمايي) وارد مي‌شود و آنان در مقابله با فشار گرمايي، پاسخ‌هاي فيزيولوژيكي نظير افزايش دماي بدن، افزايش ضربان قلب و... را نشان مي‌دهند، اين عكس‌العمل استرس حرارتي خوانده مي‌شود. استرس حرارتي همراه با عوامل ديگر نظير خستگي، كم آبي بدن و... مي‌تواند به اختلالات ناشي از گرما، بيماري‌هاي ناشي از گرما و حتي در مواردي مرگ منجر شود. به همين دليل ارزشيابي ميزان فشار گرمايي احتمالي وارد بر شاغلين و آگاهي از اختلالات ناشي از آن و نيز اقدامات پيشگيري و كنترلي در اين خصوص، از ضروريات بهداشت شغلي است. پاسخ‌هاي فيزيولوژيكي نظير افزايش دماي بدن، افزايش ضربان قلب و... را نشان مي‌دهند؛ اين عكس‌العمل‌ استرس حرارتي خوانده مي‌شود. استرس حرارتي همراه با عوامل ديگر نظير خستگي، كم آبي بدن و... مي‌تواند به اختلالات ناشي از گرما، بيماري‌هاي ناشي از گرما و حتي در مواردي مرگ منجر شود. به همين دليل ارزشيابي ميزان فشار گرمايي احتمالي وارد بر شاغلين و آگاهي از اختلالات ناشي از آن و نيز اقدامات پيشگيري و كنترلي در اين خصوص، از ضروريات بهداشت شغلي است. هدف از اين تحقيق مروري، ارائه روش‌هاي پيشگيري و كنترل فشار گرمايي است.