سكوت سازماني، علل و پيامدهاي آن در سازمان‌هاي هزاره سوم

در كسب‌وكارهاي امروزي بيش از گذشته كاركنان به‌عنوان منابع تغيير، خلاقيت، يادگيري و نوآوري شناخته‌شده و از نظرات و ايده‌هاي آن‌ها جهت اصلاح و بهبود عملكرد سازمان استفاده مي‌شود. بهره‌مندي از منابع انساني خلاق، نوآور، متعهد و علاقه‌مند به بهبود مي‌تواند نتايج چشمگيري را براي سازمان‌ها به ارمغان آورد. سكوت سازماني، خودداري كاركنان از بيان ارزيابي‌هاي رفتاري، شناختي و اثربخش در مورد موقعيت‌هاي سازمان، تعريف مي‌شود كه درواقع نوعي بي‌تفاوت نسبت به آينده سازمان است. لذا شناخت انواع سكوت سازماني و علل پيدايش و پيامدهاي آن براي سازمان‌ها حائز اهميت هست. در اين پژوهش با رويكرد سيستمي به بررسي پديده سكوت سازماني، ابعاد و مقررات سكوت (داده) و به تعريف مفهوم و مفهوم‌پردازي سكوت سازمان (پردازش) و پيامدهاي آن پرداخته مي‌شود؛ و در پايان راهكارهاي عملياتي غلبه بر سكوت سازماني ارائه گرديده است.