مدل مفهومي تأثير سازمان يادگيرنده بر رفتار نوآورانه كاركنان

توليد محصولات و خدمات جديد و بهبود آنها مستلزم حمايت از خلاقيت و نوآوري كاركنان مي‌باشد. نوآوري فراگرد ايده پردازي و كاربردي نمودن آن در قالب فرايند و محصول است. پژوهش هاي پيشين نشان مي‌دهند كه عوامل گوناگوني بر رفتار نوآورانه كاركنان تأثير گذار است. اين پژوهش با مرور ادبيات پژوهش، تعدادي از عوامل تأثير گذار بر رفتار نوآورانه كاركنان را مورد بررسي قرار مي دهد و به دنبال ارائه مدلي براي بررسي تأثير سازمان يادگيرنده به عنوان يكي از عوامل تأثيرگذار بر رفتار نوآورانه كاركنان مي‌باشد. با توجه به اهميّت سازمان يادگيرنده و پژوهش هاي پيشين به نظر مي‌رسد كه به منظور افزايش رفتار نوآورانه كاركنان، افزايش فرهنگ سازماني كه براي يادگيري مستمر و اشتراك دانش ارزش قائل باشد، مهم است. چهارچوب نظري اين پژوهش براساس تئوري جذبِ كوهن و لوينتال(1990)، تئوري گسترش و ساختِ فردريكسون(2001) و تئوري انگيزۀ درونيِ دسي و رايان(1985) طراحي شده است. مدل نشان مي‌دهد سازمان يادگيرنده به طور مستقيم و به طور غير مستقيم و با واسطۀ تعلق كاري بر رفتار نوآورانه كاركنان تاثير دارد.