جلوه هاي رئاليسم عاطفي در ديوان «قصائد حب» سعاد محمد الصباح

رئاليسم، يكي از جريان هاي ادبي تأثيرگذار است كه در جهان غرب شكل گرفت. اين مكتب، موضوع خود را از جامعۀ معاصر و رويداد هاي آن مي گيرد و زاييدۀ شرايط فكري و اجتماعي خاصي است. رئاليسم در واقع، واكنشي در برابر عقايد افراطي رومانتيست ها در عاطفه و خيال بود. جهان عرب، بعد از جنگ جهاني متوجه اين نوع از ادبيات شد و موجب گرديد شاعران و اديبان بيش از پيش مسائل و مشكلات جامعه و واقعيت ها و كاستي هاي زندگي را در آثار خود منعكس كنند. يكي از مشكلات جوامع عرب در طول تاريخ، نوع نگاه به زن و سلب آزادي بيان و ديگر محدوديت هاي وي مي باشد و به همين خاطر، شاعران در اشعار خود فرياد دادخواهي و عدالت را سر دادند و خواستار حقوق برابر زن با مرد شدند. از جملۀ اين شاعران، سعاد محمد الصباح، شاعر معاصر كويتي مي باشد كه انديشه و ا فكار خود را در اين راه صرف كرده و در سروده هاي خود فرياد آزادي و عدا لت برابر را سر مي دهد. جستار حاضر در صدد است جنبۀ رئاليسم عاطفي اشعار بانو سعاد الصباح را به شيوه توصيفي- تحليلي مورد بررسي و كا وش قرار دهد. قصايدي كه به حق دغدغه ها و مسايل جامعۀ شاعر را در لابه لاي احساسات و عواطف زنانه گنجانده است و نمايندۀ بانوان در بيان خواسته هاي آن ها مي باشد. از جستار حاضر مي توان به اين نتيجه دست يافت كه انديشه هاي رئاليستي سعاد الصباح در ديوان « قصائد حب» وي، بيشتر جنبه هاي آزادي بيان و شكوفايي استعداد و موهبت نويسندگي او را نشان داده و با عاطفه پيوند خورده است.