تحليل عوامل كليدي رهبري معنوي براي افزايش عملكرد شغلي اعضاي هيأت علمي در دانشگاه اصفهان

پژوهش حاضر با هدف تحليل ابعاد مختلف رهبري معنوي براي افزايش عملكرد شغلي اعضاء هيأت علمي در دانشگاه اصفهان انجام شده است. روش پژوهش از نوع زمينه‌ يابي بوده و جامعه آماري پژوهش را همه اعضاء هيأت علمي دانشگاه اصفهان تشكيل مي‌ دادند كه با استفاده از نمونه ‌گيري تصادفي، تعداد 65 نفر از اعضاء هيأت علمي انتخاب شدند. براي گرد آوري داده‌ ها از دو پرسش نامه رهبري معنوي دانشگاه فراي و همكاران (2005) كه اين پرسش نامه توسط ضيايي و همكاران (1387) بازنگري شده است و از پرسش نامه عملكرد شغلي پاترسون (1992) نيز استفاده شد. به منظور تحليل داده ‌هاي گردآوري شده از آزمون همبستگي و تكنيك فرآيند تحليل شبكه‌اي (ANP) استفاده شد. يافته ‌هاي به دست-آمده نشان داد كه بين ابعاد رهبري معنوي و عملكرد شغلي اعضاي هيأت علمي رابطه معني ‌داري وجود دارد و بعد «عضويت» در رتبه نخست و ابعاد «ايمان و معنويت به كار»، «چشم‌انداز»، «تعهد سازماني»، «نوع دوستي» و «بازخورد» به ترتيب در رده‌ هاي دوم تا ششم مرتبط‌ ترين ابعاد رهبري معنوي در بهبود عملكرد شغلي اعضاء هيأت علمي در خدمت-هاي آموزشي دانشگاهي قرار مي‌ گيرند. بنابراين مي ‌توان نتيجه گرفت كه رهبري معنوي و ارتقاي آن در دانشگاه مي ‌تواند بر عملكرد شغلي اعضاي هيأت علمي تأثير گذار باشد. بنابراين توصيه مي ‌شود تا با به كار گيري رهبري معنوي در دانشگاه ها زمينه ي بهبود و ارتقاي عملكرد شغلي اعضاي هيأت علمي فراهم شود.