علم چيست، كالاست يا معرفت؟

پيشنهاد شده است، نوعي رويكرد ساده‌انگارانه به علم در كشور ما وجود دارد. بگونه‌اي كه تصور مي‌شود, براي تسخير قله‌هاي رفيع علم نوعي راه ميا نبر وجود دارد. بصورتيكه مي‌تواند بدون وارد شدن به پيچيدگي‌ها، ما را به قله هدايت كند. اين در حاليست كه در كشورهاي پيشرفته جهت عكس اين رويكرد ديده مي‌شود. يعني آنها سعي مي‌كنند كه هر روز بيشتر به اعماق علم غور كنند. هرچه بيشتر روابط پيچيده بين اجزائ علم را بهتر درك كنند. علم را بهتر بشناسند و خود را به آخرين ابزار‌هاي فكري براي بهره‌وري بهتراز علم مجهز كنند. تا بهتر براي بهروزي جامعه خود از آن استفاده كنند. اينگونه تضاد با واقعيت حيرت‌انگيز است. تنها مي‌توان آن را با توجه به نظام آهنين فكري-روانشناختي و تاريخي ما توجيه كرد. كاربرد واژه توليد علم اشتباه است. اين يك اشتباه لغوي صرف نيست. اين واژه و مشتقات آن نوعي علامات راهنما براي منحرف كردن راه علم است. و پيامدهاي خطرناكي براي گسترش واقعي علم دارند. اينگونه پذيرش كالاگونه علم، نشاندهنده بحران در نظام علم مي‌باشد. نشاندهنده اين است كه علم در حال افول است. افول علم به پيشرفت هيچ ايده‌ئولوژي كمك نمي‌كند و نتايجي غير از فقرمردمان ما بدنبال ندارد. اگر آموزش عالي در صدد پيشرفت است نمي‌تواند دغدغه علم نداشته باشد. نمي‌تواند نسبت به سرنوشت علم بي‌تفاوت باشد.